κούλουμα 09

Για εμένα αποτελεί ηδονή να ανακαλύπτω πράγματα, έτσι όταν άκουσα το παρακάτω τραγουδάκι, αφού ηδονίστηκα, είπα να το ανεβάσω στην σελίδα. Καλή καθαρά Δευτέρα, καλό μήνα, καλή σαρακοστή και καλά κρασιά! (mind the hidden track)

Η έμπνευση χτυπά πολλές πόρτες.

Γνωρίζοντας λοιπόν, ότι η έμπνευση χτυπά πολλές πόρτες. Ανοίγω εχθές των "φωτογράφο" που πήρα μαζί με την ¨"Καθημερινή" και βλέπω πως στης βραβευμένες φωτογραφίες τις στήλης κριτική, που θέμα είχε το γυμνό, πρώτη βγήκε αυτή που βλέπετε. Τα κρατούμενα είναι τρία. Πρώτον, κατά τη γνώμη μου κακός βγήκε πρώτη γιατί δεν πρόκειται για μια φωτογραφία, αλλά για μια πρόταση που αποτελείτε από δύο φωτογραφίες και που με την βράβευση τις σαν πρώτη κλέβει τις επόμενες, που είναι και αξιόλογες κατά την γνώμη μου. Βέβαια ο κριτής δεν ήμουν εγώ, οπότε... Δεύτερον, έπρεπε να είμαι πιο δραστήριος και να στέλνω φωτογραφίες μου σε διαγωνισμούς. Τρίτο, αυτό που λείπει από την δική μου φωτογραφία είναι μερικές τρίχες!!!

Υστεριόγραφο. Από την "μικρή" εμπειρία μου σε διαγωνισμούς και όχι μόνο, έχω αποκομίσει την εντύπωση πως αν δεν είσαι ο γνωστός του γνωστού τουλάχιστον, δεν γίνεται τίποτα. (Δεν είναι καρφί για τον φωτογράφο τον οποίο διαβάζω κάθε μήνα και στον οποίο δεν έχω στείλει φωτογραφίες).

Υστεριόγραφο 2. Αν κάνω κάτι. Η βρήκα τα λεφτά και πλήρωσα ή απόκτησα γνωριμίες!
Χα χα χα που ‘σαι ρε Zappa!!!

Βαλεντίνος.

Αφού λοιπόν η σημερινή μέρα έχει καθιερωθεί σαν η μέρα των ερωτευμένων.
Γνωρίζοντας τις συνέπιες της δήλωσης μου, δηλώνω πως πρόσφατα ανακάλυψα πως οι σχέσεις που αναπτύσσω με τους/της γύρο μου, είναι κατά κάποιο τρόπο ερωτικές. Μόνο έτσι μπορώ να εξηγήσω τις εμμονές μου, αλλά και τα δεινά που τα διάφορα πρόσωπα κατά καιρούς με υποβάλουν. Οπότε ερωτιάρηδες και ερωτιάρες, χρόνια πολλά! Α! Πάρετε το συμπόσιο του Πλάτωνα (Μπαμπινίοτη κλίνεται;) να διαβάσετε. Περί έρωτος ο λόγος. Εγώ προτιμώ εκδόσεις Ζήτρος.

Απόψεις.

Υπάρχουν άνθρωποι που ενώ ονειρεύονται την αθανασία, κάτι συννεφιασμένες Κυριακές δεν ξέρουν τι να κάνουν με την ζωή τους.

Ζούζαν Ερτζ "Anger in the sky"


Ακόμη και αν μπορούσαμε να φανταστούμε την αθανασία, μήπως θα μας φαίνοταν εξίσου αφόρητη με την θνητότητα.

Μιγκέλ Ντε Ουναμούνο "The tragic sence of life"

Να ζει κανείς ή να μην ζει;

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ "Αmlet"

Πόσο λακωνική μα και ουσιαστική μπορεί να είναι η τέχνη.

Σκέψη

Η ζωή είναι πολύ μικρή, για να κλωτσά τον Έρωτα!!

Έτσι είναι, αν έτσι νομίζεται!

Είτε είναι! Είτε δεν είναι!
Διαλέξτε. Ξεκινήστε από την απόφαση και χτίστε,
από εκεί και πέρα!

Κάτι για να θυμόμαστε.

Η σκέψη θα έπρεπε να κυριαρχεί πριν από μια πράξη, κατά την διάρκεια της πράξης και μετά από αυτήν. Πριν την πράξη έτσι ώστε η δεύτερη να μην είναι άσχημη, κατά την διάρκεια έτσι ώστε να μην προκαλέσει προβλήματα και μετά έτσι ώστε να γίνεται γνωστό τι ήταν αυτό που οδήγησε στην πράξη και αν το τέλος της βρίσκεται σε συνάρτηση με την αρχή της.



ΣΩΚΡΆΤΗΣ

2009 παρά κάτι

Χρόνια πολλά και γεμάτα!!!

betting on short

Περίπου δυο μήνες μετά από τις μεγάλες φωτιές στην Πελοπόννησο, ο φίλος μου Γιάννης Μυτιληνός, ηθοποιός και γενικά ανήσυχη καλλιτεχνική φύση, έφτιαξε μια ταινία μικρού μήκους. Σε παγκόσμια πρεμιέρα λοιπόν ιδού! Καλή θέαση.

Μου την δίνει.

Μου την δίνει, που μια ζωή αναιρείτε τόσο εύκολα.
Μου την δίνει, που κομπλεξικά, αφιλοσόφητα, άτομα μπορούν να γίνουν αστυνομικοί.
Μου την δίνει, που καταστρέφονται περιουσίες.
Μου την δίνει, πως ότι και αν γίνει , ακόμα και αν έρθουν τα πάνω κάτω, πάλι οι άχρηστοι θα είναι από πάνω.
Μου την δίνει, που τα ζω (βλέπω) όλα αυτά.
Μου την δίνει, που μου την δίνει.

Υστεριόγραφο. Με πονά το γεγονός ότι εκεί που πάμε, θα φτάσουμε σίγουρα. Το πότε είναι διαπραγματεύσιμο.

Υστεριόγραφο2. τι αντίκτυπο μπορεί να έχουν τα λεγόμενα της άθλιας Πάνια και του τιποτένιου Καρβέλα στο μυαλό ενός δεκαπεντάχρονου; « δεν συνεργάζομαι με μπατσους» !


Υστεριόγραφο3. η ζούγκλα φέρνει ζούγκλα.


Υστερόγραφο

Ότι και αν πούμε,
Πάει.

Ότι και αν κάνουμε,
Πάει.

Σίγουρα για εκείνον,
κάπου καλλίτερα.
Εμείς, του δώσαμε γραφή.



Για το παιδί που δεν γνώριζα και ούτε πρόκειται να γνωρίσω…


Υστερόγραφο2. « η πολιτική και η θρησκεία καταστρέψανε τις κοινωνίες»

Κρισναμούρτη


Η πίστη είναι πολύ δυνατό συναίσθημα, για να το χαρίζουμε σε άλλους!

Αντώνης καλλιγαρόπουλος

Μπιπ

Με την πλάτη στο νωπό γρασίδι, τα κτίρια της πόλης, έχουν εξαφανιστεί. Μόνο τα σύννεφα στον ουρανό μπορώ να δω τώρα. Έτσι άσπρα όπως είναι και μοναχικά, δίχως την ενοχλητική παρουσία, της ανθρώπινης παρέμβασης, νοιώθω σαν να βρίσκομαι στην εξοχή. Το μόνο που μου θυμίζει την πραγματικότητα, είναι η άκομψη μουσική της πρωτεύουσας. Μα πως ζούμε σε αυτό τον τόπο; Ποια μαγεία, μας έχει δέσει; Τι μας κρατά σε τούτο το άσχημο τοπίο; Η ανάμνηση είναι σκέφτομαι. Ο απόηχος του παρελθόντος. Το τώρα! Που φαντάζει τόσο γνώριμο. Και που βουτηγμένο στης θύμησης τα νερά, θωπεύει άγρια, το επερχόμενο πάντα, μέλλον. Τα κτίρια επιστρέφουν. Τα σύννεφα σκοτεινιάζουν. Όλα έγιναν πιο ρεαλιστικά. Μόνο που η μουσική άλλαξε. Από απλά άκομψη, έγινε απόκοσμη. Άρρυθμη. Ανυπόφορη. Η υγρασία στην πλάτη μου, εξασφαλίζει τον ρεαλισμό της ύπαρξης μου σε τούτο το χάος. Και ο σουρεαλισμός της σκέψης μου, με κάνει να αισθάνομαι εκτός πόλης πιο πολύ από ποτέ, αλλά μέσα σε αυτή και ασφαλής. Σίγουρα πρόκειται για μάγια! Αλλιώς, κάποιος θα έφευγε! Σε κανέναν δεν αρέσει και όλοι μένουν. Μάγια σίγουρα!

Πάντα κάτι γράφω, χωρίς να με νοιάζει αν θα ολοκληρωθεί. Το παραπάνω είναι απόσπασμα από κάτι που δουλεύω τώρα.

portishead - roads (1994)

Oh, can't anybody see,
We've got a war to fight,
Never found our way,
Regardless of what they say.

How can it feel, this wrong,
From this moment,
How can it feel, this wrong.

Storm,
In the morning light,
I feel,
No more can I say,
Frozen to myself.

I got nobody on my side,
And surely that ain't right,
Surely that ain't right.

Oh, can't anybody see,
We've got a war to fight,
Never found our way,
Regardless of what they say.

How can it feel, this wrong,
From this moment,
How can it feel, this wrong.

How can it feel this wrong,
From this moment,
How can it feel, this wrong.

Oh, can't anybody see,
We've got a war to fight,
Never found our way,
Regardless of what they say.

How can it feel, this wrong,
From this moment,
How can it feel, this wrong.