Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου
Είναι η Τρίτη φορά που παρακολουθώ παράσταση, που έχει σκηνοθετήσει ο Μιχαήλ Μαρμαρινός . Ο Μιχαήλ (δεν τον ξέρω προσωπικά), έχει εμμονές, ξέρει να στήνει εικόνες και να σου ταλαντεύει το συναίσθημα. Ως εκ τούτου. Και οι 3 δουλειές που έχω παρακολουθήσει μου άρεσαν.
Για το συγκεκριμένο έργο τώρα. Επειδή ήδη κατά την αποχώρηση από τον ιερό χώρο του θεάτρου, άκουγα κάποιες αντιρρήσεις σχετικά με την σκηνοθεσία. Το μόνο που έχω να πω, είναι πως η τέχνη είναι κινούν και όχι κινούμενο. Οπότε θα προσπεράσω τα σχόλια καθώς τα θεωρώ αστεία.
Υστερ. Παρόλο που τα φλας άναβαν καθ’ όλη την διάρκεια της παράστασης. Το δικό μου. Άνοιξε μόνο στην υπόκλιση.
Ο κοινός νους υποδεικνύει ποια είναι τα προβλήματα, τόσο σε οικογενειακό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Ο νους ωχ αδερφέ, ο βολεμένος νους, ο λαμόγιο νους, κ.τ.λ κ.τ.λ δημιουργεί μια βολική κουρτίνα, πίσω από την οποία κρύβονται όλες οι λύσεις!
Τους tiger lillies, τους είχαμε δει πριν κάμποσα χρόνια ( ακριβώς δεν θυμάμαι ), σε μια τέντα δίπλα στα village, στο Ρέντη. Ο τραγουδιστής και ακορντεονίστας τους ( και ότι άλλο παίζει τελευταία ) γεμίζει την σκηνή με την πληθωρική παρουσία του. Ενώ ο κοντραμπασίτας και ο ντράμερ ( με παιδικό σετ παρακαλώ ) , συμπληρώνουν το τρίο. Δεν θέλω να βάλω ταμπέλα στην μουσική τους. Οπότε ακούστε το παρακάτω κομματάκι και αν ψήνεστε, που λένε, ψάξτε τους.
Για την αγάπη... που επιμένουμε να ρίχνουμε στα σκοτάδια!
Αφού ακούσετε αυτό το πολύ καλό κομμάτι από τους Gathering. Περάστε μια βόλτα και από το http://www.youtube.com/user/antoniskallig
Για να δείτε το “ A Poet “ . Την πρώτη μου ταινία!!
